I have literally caught a lite sneeze. Bayılıyorum böyle şiirsel bi adam olduğum zaman, hani şiir bana ait değil, şiir de değil zaten şarkı sözü ama -sel'leşmek gerektiğinde, sözsel olmaktsansa şiirsel olmayı yeğlerim bu bağlamda. Devamında gelen caught a lite weight, lightning seeds göndermelerini ise içimde saklı tutmak niyetindeyim şu an.
Boys on my left side, boys on my right side, boys in the middle but you're not here. [whatever, sunshine, you keep doing your thing and I'll be doing mine. Not cool to be judgemental, whatsoever. sounds familiar? at all?]
Yeni ofisimde yazıcının iç gıcıklayan sesini dinlerken, saniyelerdir çıkmasını beklediğim Aralık dönemi parametresinin ilk sayfasının bembeyaz ucu göründüğünde nefessiz kaldığımı hissettim bi an. Yeni bi başlangıcın alameti olmasını beklediğim parametre basit bi sayfadan ya da listeden daha fazlasıydı benim için, ama anlamıyordu kimse ne çare.
DeSalvo delirmiş falan değil, bilakis bakış açısının ilklerin önemini kavrayabilmek adına ne kadar gerekli olduğunu vurgulayabileyim diye yazmış olmalı yukarıda görülen freaky satırları, bilginize.
"Elin ağzı torba değil ki büzesin" söyleminin alt kümelerinden biri mcık ağızlıları da kapsıyor ise, büzme işlemi ne kadar gerçekleştirilebilir onu merak ediyorum. Hem de çok! Bi de küfür yerine sövgü sözcesini kullanmak niyetindeyim bundan sonra. Hadiseye böyle daha bi yumuşaklık, bi tatlılık, bi renk falan kattığını hisliyorum (al bi tane daha). Bana küfür etti dallama! yerine, bana sövgülerde bulundu, bak haylaza ah-hah-hah! örneğinde olduğu gibi mesela. Dünya daha güzel bi yer olma mı böyle olduğunda!? Hı!?
Main Menu ve Message Center arasında kalmışım n'eyleyim, arada da View Tracks bittabi de 2 hafta sonra gidiyosun adamım ne iş!
Su da kalmamış şarabın içeyim, i-was-thirsty-for-everything-but-water-was-not-my-style persona değilim, hyphenların canını seveyim.
Nedir şimdi bu! Tamamen doğaçlama anlatılan etken-edilgenlerin en edilgenlerinden biriyim, alından süzülen en bi parlak ter damlasıyım, tahtaya yazdığım en yamuk cümle, kuyruğu en kıvrık g'yim, anladın mı!?
Formatı bombozuk sayfalar arasında kendini gösterebilen en fancy -in every sense of the word- öbek olmanın gururunu yaşarken, kontrol s yerine kontrol z yapıveren başı bozuk kendini bilmezler sayesinde running in circles bi kimse oluveriyorum. Thank god the circle is a perfect one uuuu.
Sonuna kadar ayırdım satır aralarını gördün mü!? Kafan giricek nerdeyse ulan bi zahmet okuyabil artık yuh! Pragmatics is some kind of a scientific language study, in which non-sarcastic persons and such will most definitely lose the hell out of themselves , mmhmm.
buh-bye diedie buh-bye.
Her şeyi oluruna bırakmak, oluru kabullenememek, olması gerekeni hayal etmek, kontrolsüz kalmak, iradeyi zaafa salmak, salınıp asılı durmak, durup kıpırdayamamak, kıpırtılara dayanamayıp solu(kla)yamamak, titreyip düşmek, kalkıp silkelenmek, bitip yıkılmak, yıkıntıları deşmek, deşilip yaralanmak, kanamak, ağlamak, çırpınmak, kuru gürültüyü dinlemek, dinlerken pabuçların altında ezilmek, ters dönmek, debelenmek, yutkunmak, delinmek, akmak, başa dönmek, yinelemek, görmemek, görünmemek, her şeyi oluruna bırakmak..
oynamıyorum artık.
Yarım çıplak, sesim çatallı, gözlerimse şişip şişmemek arasında kararsız bekliyor. Sense of humor ve cool olan her şey millerce uzakta bulduğu ilk masanın altına saklanmış günün geriliminin geçmesini bekliyor adeta. Kavun şarabının yerine şeftaliyi koyamadım, öylesine içtim, gece erken bitmemeliydi ama yine de "lütfen bu son şarkı olsun" dedim daha içeri girmeden. "Tonight was supposed to be fun!" oysa ki. Öyleydi de. Out of the blue gelen hediye ve çağrışımları ve göndermeleri ve anlamları ve taking turns anlatılan her şeyin "E işte sonunda ölmeli o zaman, n'oluyo ki öyle olunca!"lara gelmesi ve diğerleri. Filmi izlemek istiyorum artık ve yorum yapmak ve sigara yakmak ve ses çıkarmak avazım yettiğince..
yazmıyorum artık.
Küçükken küçük kalmak istemeyip büyüyünce bi'taraflarımın arşa değeceğini falan düşünürdüm, büyüdükçe büyüyesim gelirdi. My Sweet Sweet 18 dönemlerinde ise meydana gelecek değişikliklerin libido artışı ve sivilce popülasyonunun patlayışından ibaret olacağını nereden bilebilirdim, kifayetsiz kalıverdim ortada dımdızlak - cıscıplak - cascavlak. Şimdi bakınca tek derdim hala büyümek olsa keşke demekten alamıyorum -kendimi- kontrol edemiyorum hatta. Fevri Persona'nın yerini Relatively Calm Sarcastic Persona'ya devrediş sürecindeki sancıları ise unutmuşa benziyorum şimdilerde. Kendi çemberimde neyi değiştirirsem değiştireyim hayatım boyunca anlam veremeyeceğim pek çok şey sabit kalacak yerinde onu gördüm/ görmezden gelirken gözüme gözüme soktum sonunda. Ben büyürken benden büyüklerin 0-6 yaş tavırlarına kaba etlerimi ayırarak gülmeye de alışmaya başladım. Şu an kendimi her ne kadar günah çıkarır vaziyette hissetsem de, yaptığım intikam planlarının en nihayetinde masum birer kelebeğe dönüşeceğini biliyorum.
Tüm imla kurallarına da uyuyorum yazılı anlatım esnasında. Gözlüklerimi taktım, gömleğimin düğmelerini boynuma kadar ilikleyip saçlarımı da yana yapıştırdıktan sonra siyah üç bantlarımı giyerek saldım kendimi sokağa. Yolda yürüyen kimsenin dönüp bakmayacağı ve hatta fark bile etmeyeceği bir kişilikken, yüzüme yayılan pis gülümseme daha da anlam kazanıyor aslında. Kıyafetlerimin altında sakladığım kocaman kasap bıçaklarının da yüzümü aydınlattığını hissediyorum, mutluluk bu işte.
no angel came..
..you wouldn't understand.
Her gün biraz daha nefret duyuyorum bir şeylere, birilerine. Hepsinin sebebi farklı ama özü aynı. Önüne geçmeye çalışmadığım gibi görmezden de gelmiyorum, bu defa dışa yansıması çok farklı sadece; sürekli güler yüz, bitmek bilmeyen bi memnuniyet ifadesi, ağız dolusu kahkahalar, ilgili ve alakalı yaklaşımlar ve niceleri, ben değil kısacası. DeSalvo'nun ipleri tamamen ele geçirmişliği olabilir mi diye düşündüm ama o da değil korkarım. "Savunma mekanizmasının böylesine can kurban!" dediğini duyuyorum iç yerlerimden bi sesin, "buldumcuk olma otur yerine.". Şimdilik dinler görünüyorum ama tedirginim çok, bakalım.
Belirsizliğin yarattığı baş ağrıları da yeme de yanında yat kıvamına geldi artık. Aşağılarda bi yerlere koyacağım resim her türlü açıklamayı saf dışı bırakacak nitelikte aslında, o yüzden de susup daha fazla konuşmamayı tercih ediyorum. Sadece;
Duvarları tutacak gücüm kalmadı, kaldığın yerden devam et, hadi gel beni kurtar..
- Otobüs sırasında sigara içen insanlardan nefret ediyorum (tüm kalbimle)
- Otobüs sırasında bok var gibi dibimde bekleyip gereksiz temasta bulunan insanlardan nefret ediyorum (tüm kalbimle)
- Cumartesi ve Pazar günleri ortalıkta amaçsız gezinip gereksiz kalabalık yaratan insanlardan nefret ediyorum (oldukça)
- Dört kişilik asansöre beşinci binmeye çalışan insanlardan nefret ediyorum. Bi de soranları var "5 kişi alır mı?" diye, kalıcı mallık ıslah olmuyo.
- 100gr. İngilizcesiyle guru kıvamına gelen öğrencilerden nefret ediyorum; "Hocam, bu egzersiz böyle çok vakit alıyo sanki, şöle yapsak daha iyi diğ mi!?" (gel yavrum kucağıma otur, sen yaptır, hazır kucağımdayken de "etken" ve "edilgen" çatıları görelim.?, "Hocaam, colorı yannış yazdınız (wrong write!) kitapta u'lu yazmış!" (kitap elindeyken de herkesin tuttuğu kendine kızım denmiyo ki, etik değil hiç.).
- Title Ms. Amos göndermesi bittabi. "Asansör müziği"nden nefret etmem, kaldı ki apartmanda asansör yok, iş yerindeki asansörde de müzik yok - ipod alıp takıcam yakında, yanlardan vidaladıkmı yürütemez kimse. şahane.
DeSalvo:
olm yarın ne züg yiycez
DeSalvo:
saate bak
the portakal.:
yatcam ben simdi
DeSalvo:
ben de öyle yapim
DeSalvo:
çok mantıklı geldi birden
the portakal.:
ahahahaa
şimdi bunun blog yapıcak nesi var demesin okuyucu, zira mesene'yi amaç değil araç olarak kullanmanın faidelerinden yararlanıyoruz sonuna kadar. Ha şöyle de bişi var; saatin bi'hayli geç olması nedeniyle artık zıbarılması gerektiğine Wykka'nın söylemi üzerine ayıkan DeSalvo kişisinin amaç ve aracı neresiyle ayıracağı şüphelere gark edebilir kimseleri..ki saçma sapan bi laf oldu zaten. İki satır eğleniyoruz şurda, budur yani (hadi sus yat sen!).
the portakal. says:
blog yaptım
DeSalvo says:
bakiim
DeSalvo says:
eahahaha ben de bi önceki bi dudaa yerde bi dudaa gökte gönderiden sona aynı karmaşıklıkta bişi beklemiştim
DeSalvo says:
gerçi kendi içinde ziyadesiyle karaşık bi diyalok zaten ya neyse artık
the portakal. says:
bizim için yekten açık bişise de
the portakal. says:
başkaları için garabet bi unsur olabilir diyorum ben
DeSalvo says:
haklısıns..düşün dur artık clocwork neye gönderme kafadaki kordelya neyin sembolü
DeSalvo says:
euheueheu
the portakal. says:
dimi laağn
DeSalvo says:
du hikaye yaziim hemen
DeSalvo says:
koca kafama iliştirdiğim ve bizon götünde arpacık gibi duran kordelyanın hafif sararmış ve kırışmış uçları kadar kederli ve pembeydi kalbim
the portakal. says:
ehahahaa
the portakal. says:
kederli ve pembe olayına bittim ben
*
Yeşil donlu, Sibel Can/ Ahu Tuuba/ Serpil Çakmaklı kart(postal)lı rüyalara dalmak niyetindeyim bundan sonra (boyun devrilsin DeSalvo!). Yeni yıla da kışlada dansözler eşliğinde girme planları yapıyodum ama Wykka sağolsun leblebi, çekirdek ve kola gerçekliğine ayıktırdı bünyeyi. Hem hepi börtlek suyuma vodka karıştıramadan girmek durumundayım yeni yaşıma, ama haksızlık bu ööle diğğ mii!?
Soru: İki dengesiz karşılaştığında dengesizin önde gidenini önden götürten dengesiz hangi dengeleri alt-üst ederek dengesini şaşırmış ve hangi dengesiz olmuştur!?
Cevap: İkinci dengesiz. Birinci kendini biliyo zaten.
Giriyoruuuuum.Giriyoruuuuuuuuuum.Giiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiir.dim. Neye?
a) itin götüne
b) dans ayakabılarıma
c) gerdeğe
d) depresyona
e) dünya evine
f) antırapoza
..g ve sonrası şıkları yazmaya yüreciğim dayanmayacak. birilerini oyum oyum oyup iç yerlerine de bade koyasım var, evet. mahalle muhtarlığından da istifa ediyorum an itibariyle. o kadar. yıkılın şimdi.
#!@#>:(#! : pimi çekilmiş DeSalvo bombasıyım ta kendim şahsen, insanlık henüz D-bomb nası bişi bilmiyo tabi. az daha sabır.
Ebenin hörekesinde gövel ördeklerle meşk-ü sefa eyliyorum dünden beri! İkinci tekil kılığına bürünen gizli özne Ayşe Kadın (bkz. fasülyesi) demeden çıkmayacak saklandığı yerden.
Bu bir.
En kısa zamanda bi gurup kuracağım. Toplam dört eleman olacak ve hepsinin adının ilk harfi A olacak (ben de dahil), gurubun adı da aDÖRT olacak (A4 gibi aynen, evet.) Hatta gurup elemanları böyle ofis işleriyle haşır-neşir kimselerden seçilecek ki (bkz. familiarity to paper work) daha bi göndermeli ve manidar olsun. Hem -gurubu dinlemedim, önyargımın da farkındayım- kolibandı'ndan pek çok daha yaratıcı kanımca.
Bu iki.
Sigur Ros kimselerinin ne dediğini anlamıyorum ama dinle dinle şiştim kaç gündür. Arada değişiklik olsun diyerek -çerez muamelesi yapmadan- dinleyerek keyiflere gark olmuşumdur hep..de bu defa uyuşuk-mayışık bi kıvama getirdiler beni. Oradan-buradan şarkı sözlerinin çevirisini aramaya korkuyorum, o kadar yani. Now playing: Sigur Ros - Hafsol
Bu üç.
DeSalvo bir sıçrar, iki sıçrar, üç sıçrar, arada bi sigara yakar, dört sıçrar, beşinciye hazırlanırkeeeen falında çıkan pirensesin aasasını (hala bulamadım, neyse artık o) alır götüne sokar. Götüne giren aasa açılmayan pirenses kurbağaya dönüşür, bir sıçrar, iki sıçrar, üç sıçrar, dördüncü de DeSalvo'yla sidik yarıştıramayacağını anlar, geri sıçrar ve öpmesi için yanağını DeSalvo'ya uzatır. Ortalık yerde -hele de bi kurbağayla- öpüşmeyi sevmeyen DeSalvo kurbağayı alıııııır ve eve götürür. Uzuuuuun uzun öpüşürler ve mavi pancurlu evlerinde lila başlı gövel ördekleriyle mutlu-mes'ud yaşayıp giderler (DeSalvo uzuuuuun uzun kurbağayla öpüşmedi bittabi, eve gittiklerinde kıçına şaplağı yiyen kurbağa korkudan normal haline dönüverdi hemen.).
Bu da dört.
Forgive me father for I have sinned - sorry in advance, I am SO doing it again.
Sigarayı karamelli kahveye batırıp yesem ya da karamelli Magnum'u ucundan yavaşşşça yakıp ciğerlerime çeksem daha zevkli olur mu? İşin vahimetini geçtim artık, tamamen bir keyf ve eğlence adamı olmuşum. Haftanın iki günü zil takıp zurna çalmaya heveslenmem hayırlara vesile olacağı yerde iflah olmaz bir alışkanlık sırasına geçmiş, korkmalı mı ki.?
"Put your head on my shoulder rather than the woods." demiştim ya kaç zaman önce, işte onu kendim bile çok ciddiye almamışım aslında. Geçen gece neyin varsa avuçlarımda bırakmışsın, bende kalanlarsa başını göğsüme yasladığında saçlarına takılıp kalmış. Ötesini-berisini düşünmeden, ağzıma sığmayacak kadar büyük laflar etmeden ve araya girecek -an itibariyle kısa görünen- birkaç ayın (ön)muhasebesine girişmeden, boşlukta çırpınan kelebeklerin coşkusuna ses çıkarmıyorum şimdilik.
Now playing: Tori Amos - Cooling
Not: Bugün fal baktırdım, askerlik dönüşü -ama döner dönmez- aile arasında bi söz, bi nişan, bi bi'şey varmış, potansiyel kayınbaba bile çıktı telve kıvamında. Hanemin ortasına yerleştirmişim hatunu, elinde de böyle pirenses aasası (neyse artık o) çok aşık olacakmışız birbirimize. Aile arası söz/ nişan hadisesinin hastası oldum özellikle, hadi bakalım uuuu maşalla.
Now playing: Air - La Femme D'Argent
Kredi kartlarının arkasındaki güvenlik kodunun önemiyle biz insanların kıçına verdiği önem arasında hiçbi fark yok bence. Birinin yüzüne dokunursan sorun olmaz ama kıçına parmağını değdirdiğin anda kıyamet kopar, nedense. Hani gelen-giden selam vermek babında ellesin demiyorum bittabi..de tüm gün üstüne oturduğun ve en nihayetinde iki bacağın ortalık yerde birleştiği organımsı bi oluşum neden bu kadar önem arz eder hayatımızda anlamıyorum. Konuya giriş neden kredi kartlarıyla yapıldı onu da anlamıyorum zaten. Mevz-u bahis güvenlik kodunun son üç rakamı olmadan sanal semalarda bi halt edilememesi çıkış noktası kabul edilsin bağri.
Now playing: Zero 7 - Truth & Rights
Asıl konuya gelecek olursak; aslen çok afili ve vurgunç (bkz. vurucu, dokunaklı) bi gönderi yapmak niyetindeydim, lakin bilinç cinahlarında meydana gelen kısa devrelerin tüm zihinsel süreçleri felce uğratması sonucu yukarıdaki seyr-i zul meydana gelmiş bulundu. Eski günlerde pek bir eğlenerek (!) gerçekleştirdiğim ve hatta "host" ettiğim çevrimiçi-canlı (çok anlamsız, evet) derslerin etkisinde kalmış olmalıyım ki, kendimi esas oğlan ilan ettiğim resimli bi hikaye yaratmacası kurgulamak istedi cancağızım. Bu denli sulu bir ortamda vicud bulacak bir kurgunun tutarlılığından depderin bir endişe ediyorum korkarım.
Now playing: Zero 7 - Distractions
Aldım-verdim-kendimi yendim, sarhoş oldum ama zaaflarıma kurban etmedim bünyeyi, belki de ettim farkında değilim, olaya nerden bakıldığına bağlı olabilir gayet.
DeSalvo kadehinden aldığı ilk yudumu diliyle ağzının içinde dolaştırıp zevk-ü sefaya gark olduktan sonra, kapattığı gözlerini açıp hafifçe yukarı kalkık başını indirerek karşısında oturan Na-jay-jay'e hınzır bir gülümsemeyle "Is this heaven or what!?" der ve sigarasından derin bir nefes çeker. Karşılığında Na-jay-jay'den aldığı cevap ise suratındaki gülümsemeyi genişleterek kadehinden daha büyücek bir yudum almasına sebep olacaktır; "Puure heaven, honney!".
İşte böyle başladı dün geceki "akıllara zarar-ziyan" the.gang toplaşması. Herkesin bir yere dağılmış olmasına ve yine herkesin bireysel olarak birbiriyle görüşmesine rağmen bi türlü zaman-mekan dinamiklerini biraraya getirememesi söz konusu gang ruhunu gıdım etkileyememiş, mutluluk verici bittabi.
Toplamda 7-8 saat süren içmece ve eğlenmece "craze"inin hangi bi detayı verilir ki şimdi allasen! Gece başlamadan kafayı zitrilyon yapmışım, gerekli gereksiz milyonlarca kelime tüketmişim, her zaman olduğu gibi sağda-solda püskürecek birilerini bulup onlarla bile eğlenmişim, ertesi gün sabahın kör seherinde başlayacak 4 saat ders ve sonrasındaki yığınla ofis işini hiçbir yerlerime takmayıp gözlerim pörtleyene kadar -kimi zaman ciyyak ciyyak- şarkı söylemişim/ söyletmişim/ bira şişelerini mikrofon belleyip düğet yapmışım (bkz. Voodoogirl-Aycan-DeSalvo üçlüsü singing I won't goooo getting tired of youhuuuu..), fenafillahlara ermiş geri gelmemişim sözün özü. İşin en güzel kısmı da, günün ortasına gelindiğinde "olm dün gece efffffsaneydi, koymuşum her şeyin dibine!" diyebilmek.
G.E.C.E hakkında yorum yapmayı ise gereksiz buluyorum an itibariyle. Daha önce çeşitli gönderilerde belirttiğim her şeyin arkasındayım sonuna kadar...da kaç aydır çalmıyor olmanın etkisiyle daha bi lezzetli olmuş adamlar, aynı istikrarla nice performanslara diyoruz.
Not #1: the.perfect kapılın 10. ayı mutlu ve de kutlu olsun tekrar, must still be addicted to bass with some hot voodoo.
Not #2: Wykka ve DeSalvo kişileri emin olmadan asla ve kat'a hiçbir şarkıyı söylemeye kalkmamalı, zira artık herkesin götüne pelesenk olmuş bi eserin orta yerinde takılıp zırvalamak hoş olmuyo bu yaştan sonra.
- "mesene"de ismini (kişisel ileti değil, dikkat lütfen) "aşkaaaaam seni çok seviyoruuuum", "*burayasevgilininisminisokuşturun* nerdesin yaaaaa!" ya da "*sevgilinin ismi* *kalp* *şahsın ismi*" yapanlar,
- Feysbuk olur başka bi arkadaş/çift bulma ve çiftleşme sitesi olur, bu tip yerlerde "default" olarak vesikalık resim kullananlar (sevdiğim kimseler bile olsa acımam),
- Pek çeşitli eğlence mekanlarını tek tip dolduranlar, eğlenirken gereksiz temasa geçenler, sigara dumanını orama-burama üfleyenler, dans esnasında savurduğu saçı gözüme sokanlar,
- Mekanın ambiyansına uymayan, yanında bağyan görünce bi de üstüne vodka-tonic'ini absolut isteyince kebapçı ağzıyla "başka bi arzun isteğin var mı ağbi" deme gafletinde bulunan bahşiş delisi garsonlar,
- Çaldığı bok-püsürüğü ciddi ciddi müzik sanan denyocan Dj'ler ve yine çalınan bok-püsürüğü müzik sanmak suretiyle Dj eşliğinde -elinde viski şişesi- kendinden geçen "üst düzey" göt laleleri, otsbir olsanız çekilmezsiniz, aynen öyle.
Yarın gece Manhattan'da eğlencenin doruklarına ulaşmayı bekler durumda the.gang. Sen yüzümüzü kara çıkarma to whom it may concern.
Yola çıkarken yanıma aldığım hiçbir şeyin almadığım her şeyle ne kadar da uyumlu olduğunu gördüm bu gece. Ya da yazmaya başlarken aslen akılda olmayan her şey nasıl da akl-ı selim bir şekilde hiçbir şeyin yerini alarak tümleyiveriyor satırları, hayret! Şeftali suyunun kadifemsi dokusuyla karamelli kahvenin yoğun kokusu için de söylemek istiyorum aynı şeyi. Özellikle karamelli olmak zorunda değil ama, şarap sonrası ikincil ilahi içecek olduğunu bilen her tür kahve üzerine alınmalıdır söz konusu durumu.
There are times when there is this tune echoing in my not-really-sane-yet-perfectly-sober head and kinda whispering the exact words you whispered last fall..
Yol üzerinde belirlediğim her noktaya bir işaret bırakıyorum -hani daha önce demiştim ya, sonunda bir krallık olacak ve herkes happily-ever-after modunda yaşayacak- beni bulabilesin diye. Yalnızca bu defa ekmek kırıntıları yerine kan damlalarımı bırakıyorum ardımda. Saat 8'de hava iyice karardıktan sonra yola çıkmalısın, ancak o zaman farkedebilirsin damlaların yukardaki yansımasını. Sakın unutma, kimine göz yaşlarımı da eklemiş olabilirim o yüzden dikkatli ol toplarken.
Closed all the doors before I made this final decision. Heading to the ultimate dream and still waiting..
Göl kenarındaki iki katlı ahşap eve vardığında hemen önündeki iskelenin sonuna git ve senin için bıraktığım battaniyeye sarınıp dinlen biraz. Sandalyenin hemen yanında kapalı bir kutu göreceksin. İçinde bir kupa, bir kadeh ve bir bardak var. Seçimine göre farklı yollar belirecek önünde, ama korkma hepsinin sonunda ben varım.
It's just silence and me all around..
Çok az kaldı. Aradan bunca zaman geçmişken ve yol boyunca her şeyi ve hiçbir şeyi denemişken hayal kırıklığı yaşamanı istemem. Bu his çok farklı..alışkanlık gibi değil ama hep yapmak istiyorum, hep yanımda olmasını istiyorum, kimi zaman defolup gitmesini istiyorum ama çok uzaklaşmamak şartıyla. Bir kere bütünleştikten sonra kazısam da iflah olmaz korkarım. Sonuna geldiğinde anlayacaksan ne zırvaladığımı. Kaybetme korkusunun şehvetle karışıp gök kuşağına yansıması bence bu duygu, evet o kadar renkli ve cezbedici. Kim ne derse desin;
I'm loving you more and enjoying it less.
Random: Sia'nın içimdeki mırıldanışı, Skye Edwards'ın ağız dolusu sözlerini bastırıyo bu gece. "Let's not fight! I'm tired, can we just sleep tonight!?" vs. "I don't need you to talk to me or cast a light on this broken dream." gibi bi durum çıktı ortaya. İkisinin kesiştiği köşede de "Everytime we live together, we die a bit more!" yer ediniverdi kendine.
Fact: Anneden gizli yapılan hepi topu bir dakikalık bi telefon konuşmasının, bardağın dolu kısmını kırmızılar, eflatunlar, sarılar ve turunculara boyayarak görünür hale getirmesi nasıl huzur verici bi durummuş aslında! Ufak şeylerle mutlu olmak ya da Poliyanna ile BFF (Best Friends Forever) laçkalığına bulaşmak değil kesinlikle, öyle olsa evin içinde gördüğüm her örümceği avcumun içinde dışarı bıraktığımda da hissedebilirdim aynı huzuru.
Whatever: Aşkını her gün sigara-kahveyle geçiştirdiğimi sanarken, sigara-kahve aşkının tutkuyu nasıl arttırdığını farkedemedim. Sigara içmeyenler anlayamaz, aslında kahve yalnızdır hep kupasında.
Günlerdir bünyeyi kukumav kuşusu gibi düşündürttüren ve yine bünyede uçuk olarak kendine yer edinen askerlik mevzusuna son noktayı (nerdeyse) koymuş olmanın dayanılmaz hafifliğini yaşıyor olduğumu söylemeyi çok isterdim ama yaşamıyorum, yaşayacağımı da sanmıyorum. Dünyanın en gereksiz "şey"i dünyanın en gereksiz zamanında nasıl oluyo da hayatımın ortalık yerine cuk diye giriveriyo anlamış değilim. Ya da neden hala böyle bişi yapılıyo ki in the first place!?
Özgür ruhumun hiç bilmediğim koşullar altında sözde kısa olarak adlandırılan beş aylık bi dönem boyunca saçma ve de sapan bi yere tıkılacak olması miğde kıramplarına sebep oluyo gayet. Tipik oğlak erkeğim, back the fuck off, budur.
Diğer taraftan kılişe ötesi bi söylem var ya askere giderken mümkünse arkanda kimseyi bırakma diye, heh işte ne demektir o pardon!? Kendisi direkt negatif koşullanma değil midir? "Askere sevgilini bırakıp gidersen bil ki teoride seni, pratikte onu düdükleyen birileri çıkar!" kadar basit bi hadise midir acaba! MythBuster moduna geçip aksini kanıtlamayı bir borç bildim kendime, evet.
Yazdım kurtuldum ama rahatlamadım. Vicdani hakkımı kullanıp Pisuvar Köpekleri'ni başımıza musallat eden yurttaşlarımı reddettiğim gibi askerlik zamazingosunu da reddetmek isterdim toplumsal bilince öncülük edeceğini bilsem ama oluru yok korkarım. Üniversite yıllarında 20 kişi aynı anda aynı bilinçle dersleri asmayı bile beceremeyen insanlarız biz he-heyyt! Herkes yapıyo nasıl olsa de ve katıl sürüye işte, daha kolay ne var!?.
İçimin çekilmesi yetmedi, üstüne bi de giyince Beetlejuice olduğum şeyim..hmm..kazak/sivetşört/neyse-işte-o'yum çekti ilk yıkamada. Kendisini bazı testlere maruz bırakıp geri dönecekler asap. Canını çok yakmasalar bari, malum o da vicud haritamdaki yerini aldı geçen hafta bugün itibariyle.
O değil de asıl şu sürekli farklı akımlara neden olan tişörtler var ya baskılı, hastasıyım. Üzerinde "your pussy+my penis=great party" yazanına bile denk gelmiş ve içinde duran çakma personalara kıçımla gülmüşümdür, lakin bugün gördüğüm dumur-estlara gark etti beni. Otobüse binen sıradan bi çift ve üzerlerinde siyah tişörtler, kızınkinde kocaman bi ok ve üzerinde "this is my romeo" yazısı, oğlanınkinde de aynı ok ve "this is my juliet" yazısı. Hani cesaret aslında tüm bakışlara rağmen o tişörtleri giyebilmek ama suratlarındaki mal ifade söylemleri desteklemediği için tüm bakışlar daha bi anlam kazanmıştır eminim. Onu da geçiniz, oklar aynı yönü gösteriyo, yani yanyana durduklarında kız oğlanın julieti ya da oğlan kızın romiyosu, açıkta kalan yandı. Üç kişi yanyana durduğunda ise cinsiyet ayrımı gözetmeksizin buyrunuz size en şahanesinden bi threesome (bkz. resim).
kaybolmayı beklerken:
dudak dudağa kaldığımız an çok yakında bulunacağımızı fısıldıyordu dilimin ucuna. ya da rüya görüyordum da çalan şarkı fişekliyordu bilinç altımı hafiften. uzun zamandır maruz kalamadığım alçak nefesin etkisiydi her iki şekilde de. çoktandır böyle gerçekçi sevişmemiştim geride kalan ruhlarla, uyuduğum yerden kalkıp müzikle birlikte tüm yaşam fonksiyonlarımı kapatmaya da gücüm yoktu. karanlıkta hüzünlü şarkılar dinliyorum bu akşam kalbim atmadan öylece dursun diye.
ucundan akıp gitmeden son kez:
başını arkaya her atışında tüylerimin dikenleri biraz daha delip geçer gibi oluyor kalbimi. ağır çekimde gölgelerini takip eden bir sapığım belki ya da seni tanrısı gören iflah olmaz bir kundakçı. etrafındaki her şeyi yaksam da dumanların arasından seçilecek olan tek şey yine bedenimi siyaha boyayan kırmızı saçların. kızıl değil onlar, o kadar öfkeli değiller. geçmişi silmeye çalışan her darbede bir telini daha koparıyorlar hezeyan yaratabilmek için, her seferinde daha da kırmızı oluyorsun ama farkında değilsin. sen bunları okurken ben buraları çoktan terk etmiş olacağım. sakın beni aramaya kalkma, en siyah tuşuna son bir kez daha bas sadece ucundan akıp gitmeden.
chocolate chip good-byes:
Sparks..Spaarks..Sparkle..Sparkles..Spar..Sp-..tamamlayamadan düştü yere. Beklentilerini boşa çıkarmayan gerçek çikolata parçacıklı kurabiyelere minnettar damlatıverdi son kan damlasını burnundan. Kulaklıklar hala kulağındaydı ama çalanın ne olduğunu anlayabilecek durumda olmasa gerekti. "6.61 you sure where my Spark is here!", önünde öldüğü marketle başında dikilenlerin zorlukla duyabildiği şarkı arasındaki ironiyi çözemeyecek olması çok acımasızcaydı. Oysa ki engelliler için yapılan otomatik kapıdan keyifle geçerken marketin tabelasını gördüğü anda nasıl da sevinmişti yine o kurabiyelerden yiyeceği için.
DeSalvo'dan masal(!)lar:
fantastik dörtlünün götünü oluşturmadan voltran'ı arayıp hal-hatır sormak istiyorum an itibariyle. her milletin bir kahramana ihtiyacı vardır, bu milletinki de benim! kalemim kılıcımdan keskin ayrıca çok dengesizim. tüm genç kızların rüyasında görmek istediği bi adamım, karizmamla da eritip bitiririm adamı. sonu hayal kırıklığıdır ama demedi demeyin, asla ve kat'a sorumluluk almıyorum bu bağlamda. yıllardır orada-burada-dünyanın dört bir yerinde-yedi düvelin her köşesinde takip ettiğim gökkuşağının dibine varmama bu kadar az kalmışken yoluma kimsenin çıkmasına izin veremem, nayır kusura bakmayın. hikayenin bu kısmı çok hüzünlü ama çaktırmama konusunda ısrarlı. ağlamayıp yandan atan pek çeşitli insan olmuş şimdiye kadar, sanırım o yüzden. prens prensini kurtarmaya giderken kırmızı başlıklı kızın taso oynadığı kocaman kurdu büyükannesine bile çaktırmadan tek boynuzlu atın sol ayağına atıp düşürmesi gibi aynı. hepsi de prensin m&m'sini almak içinmiş oysa ki. bolluk içinde büyüyen çocuklar hep böyle zaten, baban milkanın sahibi yani gözün doysun azıcık mal mısın! bak canım sıkıldı yine, neyse canım sevdiğim care bears çaktı işareti yukardan bak, gitmeliyim şimdi. sevgi, barış ve sert bir mmm..
Hastasıyım şu mimleme hadisesinin, değilim aslında ama iyi oldu bu akşam kafa dağıtmak babında. Neyse Wykka-jan'ın ağır baskısı sona ermişken ben de Vudukızım'ı mimleyeyim, adet yerini bulsun. Sorry in advance, baby!
