içimde şu "-" kadarcık insan sevgisi yok, inanmazsın Penny beybe <3içimde şu "-" kadarcık insan sevgisi yok, inanmazsın Penny beybe <3Çok feci bi rahatlık var üzerimde dün öğlen saatlerinden beri. Hesapladığım faiz oranlarından tutun da 26. perona giren İzmir otobüsünün solunda duran 2 Ankara otobüsünden mütevellit bi rahatlama olabilir, ki şeker oranı %15 bi adamım artık. Yalnız şöyle de bi'şey var, Wykka'yla dün akşam konuşurken bahsettiği bitse de gitsek, gitsek de n'olur dönmesek modunu ya da eğitim bilimlerinin aslında ne kadar osuruktan tayyare bi alan olduğunu düşünecek olursak; bizzat ve şahsen o moda dahil ol(ebil)mek için girmekte olduğum bu sınavlar walking contradiction karakterimin egosunu tavan yaptırmıyo mu?! İlginç.
i am very exciting, oh yes!
i am very exciting, oh yes!Böyle yapınca Amerikan eyalet, köy ve kasabalarından biriymiş gibi görünüyo ya, hastası oldum şimdi kapedesenin. Evet, Pazar'dan nefret etmek için milyorlarca sebep sayabilirim, kaldı ki geçen Pazar tek başına mantık abidesi ben için gayet ve fazlasıyla yeterli bi sebep. Artık bilinçaltına işleyen okul öncesi ev koşuşturmaları, piknikler, yıkanan önlük/ formalar, ütü kokusu ve sayiri mazeret olarak kabul etmiyorum, o kadar.
Şimdi günün ne denli önemli bi gün olduğundan bahsetmek gerekirse ki çok gereksiz; gecenin köründe mal gibi yediğim şokellalar sabahın erken saatlerinde mide spazmı/ reflü ve artık ne karın ağrısıysa -oyuna gel- sınav öncesi kıvrım kıvrım kıvrandırdı bünyeyi, her gün aynı haltı yiyorum, bıkmıyorum, hala midem bulanıyo. Sonrasında da 1 saat erken gittiğim emek cumhuriyet lisesi var. Nedir, nerdedir diye araştırırken hülya avşar'ın ordan mezun olduğunu öğrendim ve bugün gittiğimde ister istemez hangi sınıfta okumuştur acaba diye düşündüm, bu mal kafaları n'olursa olsun bi şekilde gösteriyo kendini sanırım.
İşin magazinel ve duygusal boyutları bi yana, herhangi bi ülkeyi yaptığı sınavlarla karakter tahliline maruz bırakabileceğimiz muhakkak. Bugünkü sınavı hazırlamakla görevli bireyleri yağlı kazıklara geçirip hoplatmak istiyorum mesela. Bahar yorgunluğundan mıdır yoksa sek dangalaklıktan mı bilemedim ama böyle bi sınav yok, olamaz, kabul etmiyorum. 2 soruyu asla ve kat'a anlamayıp üstüne bi de import/ exportu birbirine karıştırıp çözememek suretiyle kendimi dumurdan dumura saldım o ayrı, lakin basiret bi kez bağlandımı yapacak hiçbi'şey yok. Bi de mümkünse avrupa tarihi, sanatsal devrimler, ekonomik gelişmeler, ingiltere'nin gemi yaparken almanya'nın gtüne soktuğu çelikler bok püsür hafızalardan silinsin, yerine okuneybıl bi'şeyler konsun. 2009.5 olduk a.k. nereye kadar.
Şimdi günün ne denli önemli bi gün olduğundan bahsetmek gerekirse ki çok gereksiz; gecenin köründe mal gibi yediğim şokellalar sabahın erken saatlerinde mide spazmı/ reflü ve artık ne karın ağrısıysa -oyuna gel- sınav öncesi kıvrım kıvrım kıvrandırdı bünyeyi, her gün aynı haltı yiyorum, bıkmıyorum, hala midem bulanıyo. Sonrasında da 1 saat erken gittiğim emek cumhuriyet lisesi var. Nedir, nerdedir diye araştırırken hülya avşar'ın ordan mezun olduğunu öğrendim ve bugün gittiğimde ister istemez hangi sınıfta okumuştur acaba diye düşündüm, bu mal kafaları n'olursa olsun bi şekilde gösteriyo kendini sanırım.
İşin magazinel ve duygusal boyutları bi yana, herhangi bi ülkeyi yaptığı sınavlarla karakter tahliline maruz bırakabileceğimiz muhakkak. Bugünkü sınavı hazırlamakla görevli bireyleri yağlı kazıklara geçirip hoplatmak istiyorum mesela. Bahar yorgunluğundan mıdır yoksa sek dangalaklıktan mı bilemedim ama böyle bi sınav yok, olamaz, kabul etmiyorum. 2 soruyu asla ve kat'a anlamayıp üstüne bi de import/ exportu birbirine karıştırıp çözememek suretiyle kendimi dumurdan dumura saldım o ayrı, lakin basiret bi kez bağlandımı yapacak hiçbi'şey yok. Bi de mümkünse avrupa tarihi, sanatsal devrimler, ekonomik gelişmeler, ingiltere'nin gemi yaparken almanya'nın gtüne soktuğu çelikler bok püsür hafızalardan silinsin, yerine okuneybıl bi'şeyler konsun. 2009.5 olduk a.k. nereye kadar.
dün: "bir basın-yayın protokolü oral (clear l'li olanından) seviye tespiti daha sarmış durumda dört bir yanımı. çayır çimen tepe tepe taklalar atan kırmızı gözlü bir kelebekten daha hallice değilim bugün aslında. gözler kırmızı çünkü günlerdir uykusuzum ve ayrıca omuzlarımın ve boyunlarımın tutulması da eXXXtra neşe kattı bünyeye.." diye devam etmesini planladığım bi gönderi yaparken araya başka şeyler girdi ve bittabii ki mind-blowing office fun yine galip geldi.
bugün: kılımı kıpırdatıp bi'şey yazmak istemiyorum, evden de çıkmak istemiyorum. eXXXtra başka şeyler var zihinimde. dün akşam yeniden bu akşam olabilirdi aslında. that's all.
Wykka mimlemiş hoş mimlemiş, de blog dünyasında değişmesini istediğim pek bi'şey olduğunu sanmıyorum - varsa da farkında değilim, zira kimsenin blogunu düzenli olarak takip etmek ya da google reader ve sayir bi'şeyler yordamıyla kim ne yazmış bakmak/ seçmek/ yorumlamak gibi alışkanlıklarım yok. Sırf bu nedenle ancak genel-geçer ayar olduğum bi'kaç husustan bahsetmek isteyebilirim;
* bi insan noktalama işareti kullanmadan nasıl bi'şeyler yazar anlayamıyorum. konuşurken de ölesek ölesek mıymıylanan tembel hayvanımsılara benzetiyorum kendilerini. yazı yazarken kullanılması lazım gelen noktalama işaretlerinin de, kasap vitrininde koyunların g.tüne sokulan karanfil ve diğer yeşilliklerden belli bi farkı var bu bağlamda.
* cümlelerinin başı bi yerde g.tü apayrı bi yerde duran insanların da el-göz koordinasyonundan yoksun olduğunu düşünüyorum. kimsenin kimseyi bu kadar yormaya hakkı olmamalı.
* kimse kimseyi yormamalı demişken - voodoo da bahsetmiş hal-i hazırda-, bazılarının bu blog işini haddinden fazla ciddiye aldığı çok açık. herkes kendi "alanı" dahilinde istediği fikri savun-ma-ma hakkına sahipken, birilerinin kalkıp çakma cengaver triplerinde yaygara çıkarması mallığın önde gideni çok afedersin.
* son olarak, bi zamanlar bizim bloglara musallat olan bi hatun vardı düdüklediği adamların çetelesini tutan. şu şu yaştaydı şu pozisyonları severdi çükü de şu kadardıdan ibaretti yazdığı her şey. sexbook konseptine fikir verebilirmiş aslında. komik.
* bi insan noktalama işareti kullanmadan nasıl bi'şeyler yazar anlayamıyorum. konuşurken de ölesek ölesek mıymıylanan tembel hayvanımsılara benzetiyorum kendilerini. yazı yazarken kullanılması lazım gelen noktalama işaretlerinin de, kasap vitrininde koyunların g.tüne sokulan karanfil ve diğer yeşilliklerden belli bi farkı var bu bağlamda.
* cümlelerinin başı bi yerde g.tü apayrı bi yerde duran insanların da el-göz koordinasyonundan yoksun olduğunu düşünüyorum. kimsenin kimseyi bu kadar yormaya hakkı olmamalı.
* kimse kimseyi yormamalı demişken - voodoo da bahsetmiş hal-i hazırda-, bazılarının bu blog işini haddinden fazla ciddiye aldığı çok açık. herkes kendi "alanı" dahilinde istediği fikri savun-ma-ma hakkına sahipken, birilerinin kalkıp çakma cengaver triplerinde yaygara çıkarması mallığın önde gideni çok afedersin.
* son olarak, bi zamanlar bizim bloglara musallat olan bi hatun vardı düdüklediği adamların çetelesini tutan. şu şu yaştaydı şu pozisyonları severdi çükü de şu kadardıdan ibaretti yazdığı her şey. sexbook konseptine fikir verebilirmiş aslında. komik.
sarcasm at its best, ha!
İflah olmaz - tatmin edilemez müzikal ego ne zamandır bu albümün çıkmasını bekliyomuş meğer. Beğendiğim her şeyi saplantı haline getirmekten kendimi alamıyorum, alamadığım gibi etrafımdaki herkesin aynı zevke gark olmasını bekliyorum, olmayınca da kınıyorum.Neyse işte, bi önceki albüm The Understanding sonrası benzer kafada bi'şey çıkmaz diye düşünürken, geçenlerde Happy Up Here'ın "sevimli" videosuna denk geldim ve müzik itibariyle vardığım sayımın ne kadar doğru olduğunu gördüm. Sonra albümün tamamını dinleyince kendimi kınadım, o ayrı.
Aslen The Knife adlı dünyanın cidden en gereksiz (iki kişilik) guruplarından birinde vokal yapan Karin Dreijer, Junior'da da 2 şarkıda misafir san'atçı olarak göstermiş kendini. Şarkıların ne birinde ne diğerinde What Else Is There havası yok bittabii; kaldı ki Tricky Tricky gayet çocuk şarkısından bozma bi Röyksopp tekerlemesi havasında (bkz. is six afraid of seven 'cause seven eight nine?). This Must Be It güzellemesiyse oldukça başarılı. Bu bağlamda, Karin gurubunu kapatıp bu adamlarla kariyerine devam etmeli.Kendi favorime gelince :drumroll:, vokal yapan Robyn o Robyn mi bilmiyorum/ bakmadım ama The Girl and the Robot kesinlikle kırmızı kordelyalı yıldızlı pekiyi bi şarkı. Dinleyin, evet.
edith: evet, o Robyn o Robynmiş. bi halt anlamadık derseniz şuraya bakın. Karin sözümü dinlemiş, gurubu şimdilik kapatmış ve solo çalışmış. bi de yeni favorim Vision One, j'adoğr!
. filmlerde ve sayir eski sevgilisini görünce birden afallayıp bulunduğu yeri apar-topar terkeden şapşal insan triplerine hiç anlam veremez-dim. hayat bir kitap bense aciz bir kurt, yaşadığım aydınlanmanın yarın sabah uyanmak için en güzel bi sebep olmasını beklerken bi baktım hadise hala çok anlamsız. diğer taraftan illa ki everything happens for a reason. aslında ne kadar nefret dolu bi adam olabildiğimi gördüm. no kidding. irkildim. mekanı terkettim. herkes kendi şapşallığına yansın.
. sabah uyanamıyorum diye söylenip ota-boka şarlayan da ben bak gece oldu uyumak istemiyorum koy gtüne diyen de ben. ben neyim şimdi!? kendimi en çok böyle zamanlarda seviyorum sanırım.
Yandan yemiş mesai saatlerinin sabahın zkinde başlaması gerektiği hangi dahinin fikriymiş çok merak ediyorum. Bi de erken kalkmaya bünye alışırmış, biyolojik saat süper tickler ve tocklarmış falan felan. Alışamıyorum! Yapamıyorum! Her gün 1 saat fazla uyumama rağmen doyamıyorum! Ofise yürüyorum yine açılamıyorum! Kafamdaki tuğlalardan ev yaptım, adını da brickshithouse koydum gitti, afiyetle.!
Herkesi ikişerli ve üçerli guruplar halinde şemsiyeli kürdanlara geçirip zeytin niyetine raspberry arsenik kadehlerinde boğasım var. Sonrasında da "züksen tamamlayamıycan eksik ders yükün karşılığında gtüne giren şemsiyeyi açmakla görevlendirilmiş bulunmaktasın, hayde!" diye bi üst yazı. Ağzım kulaklarımda dünya kardeşliğini kucaklıyorum şu an, o derece. Cheers!Vikkacan'ın mimine cevaben;
Bana öyle lakap falan takan olmadı ne eskiden ne de şimdiden. Takıldıysa da kötü/ uyuz anı ve kimseleri çağrıştırdığı için çöplük bilinç altıma attığım muhakkak, zira hatırlamıyorum. Ama illa bi'şey demek gerekse CanCan var, gayet köpek ismi gibi ama üniversite yıllarından sevdiğim bi'kaç arkadaşım -bi de Na-jay!- kullandığı için ses etmemişimdir. Çok uyumluyum, evet.
A.C. sayılır mı bilemedim. Adımı yazmaktan yorulup sıkıldığım bi dönem initialları kullanmanın daha pratik olabileceğine ayıktım ve o gün bu gündür yine bi'kaç pek sevgili arkadaşım o şekil çağırır adımı.
Bi de Tyra DeSalvo var ama o benim zaten, sayılmaz, bu kadar.
edith: Vudu hatırlattı şimdi, asıl en efsane olanını unutmuşum. Adımı anlamayan bi öğrencinin hocam ecener İngilizce'de nasılsın, ne var ne yok mu demek oluyo!? diye sormasıyla başlamıştı her şey, mal!
edith.2: alicin ve allyjean ikilisinden de bahis edeyim şu durumda. İlkini Vudu dışında kullanan yok, bu yüzden -or not- eticinle bi ilişkisi olduğunu düşünmek istiyorum, hani şahanelik ve eşsizlik bağlamlarında ha-ha! ikincisini ise çakma maykıl ceksın havası yaratacağından çok ön plana çıkarmak istemiyorum, egom devrilsin, bu kadar.
The Beloved - Sweet Harmony
Hiçbir zaman böyle sci-fi, ultra süpersonik postmodern ev eşyalarına meyil etmemiştir deli gönül, de bugün n'olduysa bi wishlist yapasım geldi durduk yerde. Özellikle de sandalye ve koltuklar konusunda çok hassas! olduğumu farkettim düşünürken. Örneğin şu koltuk;
ilk bakışta neresine oturulması gerektiğine ayıkamadım ama hemen aşağıdaki demonstrasyonda aslında ne kadar fevkalade bi alet olduğu açıkça görülmekte;
hemen ardından kim bilir hangi gelecekte bile sahip olmanın bi hayalden öte geçemeyeceği şu kısmi eve içim aktı. aslında tv reklamı amaçlı yayınlandığı bariz, lakin dedim ya sandalye ve koltuklara çok hassasım bugün..
hani bazı eşyalar vardır dekorasyonun bi parçası olmaktan çok evin diğer her tarafı ona uydurulmaya çalışılır, işte şu insanlık dışı koltuk bu duruma en güzel bi örnek;
çok işe yarar görünmemekle birlikte eve pavyondan hallice bi hava katacağı kesin, sırf bu yüzden şu aşağıdaki tepesine basınca renk değiştiren lambalardan alıp etrafına serpiştirince daha şahane olabilir sanki..
Ek dersler şimdilik bu kadarına yeter kuvvetle muhtemel, o yüzden başka bi'şey istemiyorum ha ha!
Tamamlanması gereken bi kanal tedavisi, çalışılması gereken bi ales, yerine getirilmesi gereken bi prostitution (see. substitution in old english ahaha!) ve bir takım diğerleri var ve bugün cumartesi. Çok çılgın eğlencelerin adamı ve murat boz'un uçurumuyken ne hallere düştüğüme inanamıyorum. Aslında inanıyorum, zira eğlence anlayışı maria-something'in 6'lı kutusuna 14 TL vermek varken single şişesine 11 TL verip "al bi de şurdan düdükle şekerim, olmamı!" demekten ibaret olduktan sonra s.kmişim karayokesini ve benzerini. Üstüne bi de sigara dumanı bi de betoğlubet sesli insanların hoppidi-zoppidi tripleri daraltıyo beni. Bi daha gitmicem işte bana ne!
Bu aralar bi de konuşamama/ yazamama halleri baş gösterdi bünyede. Hem disleksik hem monosılabik bi kimse olabilirim, olabilirim. Yeni template'imi de sevebilirim, sevebilirim. Sonra bi anda şu aşağıdaki gibi bi laf edip herkesi yere serebilirim, serebilirim, oh yeah!
Life is hardly an equation so long as the determinants are not you and I.
*spark*
Bu aralar bi de konuşamama/ yazamama halleri baş gösterdi bünyede. Hem disleksik hem monosılabik bi kimse olabilirim, olabilirim. Yeni template'imi de sevebilirim, sevebilirim. Sonra bi anda şu aşağıdaki gibi bi laf edip herkesi yere serebilirim, serebilirim, oh yeah!
Life is hardly an equation so long as the determinants are not you and I.
*spark*
şimdi böyle hayatımın herhangi bi döneminde yaptığım herhangi hiçbi şeyden pişmanlık duymuyorum, hem geçmişime takılıp yaşayamam triplerine falan sokup sokup çıkarmak niyetinde değilim kendimi, zira şurada girip açılmamış bi şemsiye var hala. bkz. i regret having been me back in the day. şu an hezeyanlar içindeyim ya o yüzden bu kadar sert konuşuyorum. yoksa az sonra yine dünyanın en mutlu insanı olup renkli hülyalarda boğacağım kendimi.
boğmak demişken, istediğim insanlara elektrikli tasma takabilmek istiyorum. uyuz olduğun anda bas düğmeye eleman ters dönsün, yuvarlansın falan. çok hoş.
last shot tabir ettiğimiz hadiseyi de bundan sonra sadece ve sadece alkollü içecekler için kullanmaya karar verdim. dün ales ve kpds bağlamlarında konusu geçince içim cızladı ve hatta miğdeme kramp girdi. ortaokuldan sonra ilk kez matematikten özel ders almaya gereksinmem olabilir, bu da renkli hülyalarıma mani olmakla birlikte sosyal çevreme "ill-alala" dedirtebilir, sürekli olasılıklar üzerine konuşmak kendimi sinir edebilir... .
şu tasmayı önce kendimde mi kullansam!?
boğmak demişken, istediğim insanlara elektrikli tasma takabilmek istiyorum. uyuz olduğun anda bas düğmeye eleman ters dönsün, yuvarlansın falan. çok hoş.
last shot tabir ettiğimiz hadiseyi de bundan sonra sadece ve sadece alkollü içecekler için kullanmaya karar verdim. dün ales ve kpds bağlamlarında konusu geçince içim cızladı ve hatta miğdeme kramp girdi. ortaokuldan sonra ilk kez matematikten özel ders almaya gereksinmem olabilir, bu da renkli hülyalarıma mani olmakla birlikte sosyal çevreme "ill-alala" dedirtebilir, sürekli olasılıklar üzerine konuşmak kendimi sinir edebilir... .
şu tasmayı önce kendimde mi kullansam!?
Burnumun da direği sızlıyor.
5 ay geçti ama şu sınav ve kur'alardan bi türlü kurtulamadık. Önümüzdeki 3 senenin hesap özeti hangi(ler)imize çıkacak merak içerisindeyim, not so much.
Poly-anna'nın poly-phonic bi kimse olduğunu düşünüyorum artık. Kedilerin de farklı 100 ses çıkarabilme yetisi varmış; ben henüz 48 tane çıkarabildim, bi nevi poly-anna olma yolunda ilerlediğim söylenebilir belki.
Sayılı gün çabuk geçer, evet, de ben 50'ye kadar sayabiliyorum. Bu durumda, 100+ durumlar ziyadesiyle zorlayacaktır bünyeyi. Ayrıca aynı anda hem ses çıkarıp hem sayı sayabileceğimden o kadar emin değilim!
Gardolabımın üstünde duran şu ferzan dvd boxset var ya, paketi çok jan-janlı, çok cart ve çok kırmızı. Şimdiye kadar hiçbir sevgililer günü kılişesinden bu kadar hoşnut kalmamıştım.
Eve toz konduramama halimin [in bold] en doğal bir sonucu olarak; everywhere is clean.clean.clean, hem algıda seçiciliğim de bu doğrultuda ilerliyor zaten.
*At the end of the day, there's nothing like a cup of amsterdam coffee and a smoke.. .
5 ay geçti ama şu sınav ve kur'alardan bi türlü kurtulamadık. Önümüzdeki 3 senenin hesap özeti hangi(ler)imize çıkacak merak içerisindeyim, not so much.
Poly-anna'nın poly-phonic bi kimse olduğunu düşünüyorum artık. Kedilerin de farklı 100 ses çıkarabilme yetisi varmış; ben henüz 48 tane çıkarabildim, bi nevi poly-anna olma yolunda ilerlediğim söylenebilir belki.
Sayılı gün çabuk geçer, evet, de ben 50'ye kadar sayabiliyorum. Bu durumda, 100+ durumlar ziyadesiyle zorlayacaktır bünyeyi. Ayrıca aynı anda hem ses çıkarıp hem sayı sayabileceğimden o kadar emin değilim!
Gardolabımın üstünde duran şu ferzan dvd boxset var ya, paketi çok jan-janlı, çok cart ve çok kırmızı. Şimdiye kadar hiçbir sevgililer günü kılişesinden bu kadar hoşnut kalmamıştım.
Eve toz konduramama halimin [in bold] en doğal bir sonucu olarak; everywhere is clean.clean.clean, hem algıda seçiciliğim de bu doğrultuda ilerliyor zaten.
*At the end of the day, there's nothing like a cup of amsterdam coffee and a smoke.. .
Patavatsızlık, densizlik, edepsizlik ve dobralık arasında varolduğu ferzedilen şu ince çizgi var ya [tam da burada we need to draw a line, the line is drawn! diyesim geldi sick & twisted Meredith hatun modunda], işte deli gönül o çizgiyi aşım aşım aşmış korkarım. Hadise protest, overidealistic ve hatta kimi zaman kanser olucan bak bu sinirle adamım! kıvamına gelse de, -yer, zaman, statü birlikteliğinin a.k. bu bağlamda- herkes haddini bilsin arkadaşım. Höt dendiğinde pısacaksın madem ne diye şarlıyosun ota boka, di mi?
Şu yanda görülen resimde bahsi geçen treat'ler, Kızılay'dan Tunalı'ya kadar bırakmayı düşündüğüm iri-çikolata-parçacıklı kurabiyeleri temsil etmektedir. Kişi Tunalı'ya çıktığında görecektir ki topladığı kurabiyelerdeki çikolata parçacıkları gerçek çikolata parçacıkları değil Jay'in namnam'larıdır. Olduğu şokenin etkisiyle nerelere gideceğini bilemeyen kahramanımız ayıkır ki o güne kadar yapmış olduğu şapşallıklar burnundan parametre parametre gelmektedir. Ağlar, sızlar, hırlar, depar atar ama nafile. En sonunda kıçına yediği tekmeyle şöööyle bi sendeler ve topuğu da kırılınca esat dörtyol'dan kocatepe beğendik önlerine kadar yusyuvarlanır, oraya kadar gidince de zaten biz çıkalım kerevetine :evilsmile:
yarına da bi aşk hikayesi yazmalı sevgililer günü şerefine. başlığı da şey olsun . . . who killed mariya su on the first day of the rest of her life! kelalayka gayet ama hoşuma gitti, yerse.
gudu.bad. majör depresyonla minör mod salınımlarının arasında bir yerde durmayı reddediyorum şiddetle. ve yine yaptığım işle son derece lezzetli bi tezat oluşturarak sosyal herhangi bir oluşumun parçası olmayı da is-te-mi-yo-rum. günün en sevdiğim anları derse gittiğim dakikalarda başlıyor artık, durum budur yani.
bitch. eski dünya - orta dünya - modern dünya - kavanoz dipli dünya hiç farketmez genellemenin en babasını yapıp gözüne gözüne sokuyorum; kadından iyi yönetici olmaz kardeşim! hepsi kapris yuvası, dengesiz, huysuz, meymenetsiz, paranoyak ve belirsiz. evet, çok gerginim ve evet, rahatladım. oh.
speed dial #1. elim gün içerisinde nerden baksan 8-9 kez telefona gidiyor hala, sonra diğer elim giden elime vurup okşuyor üzülmesin diye. böyle huzur yumağı bi adam oldum ben, bi de anneeee bittim!.
pause.back. yapmak istediğim ve fakat götüm yemediğinden mütevellit yapamadığım değişikliklerin minik tefek bi örneklemini müzik seçimlerime yansıttım sanırım, şimdi farkettim. öyle sürükle-bırak ve hatta open file yapamıyorum artık, daralıyorum zira. onun yerine tüm müzikleri tek hamleyle atıverdim oynatıcıya gitti. 10.000+ şarkı içinde çingen çalsın ben oynayayım bundan sonra. ve hatta in ve cin de top oynayıp cirit atabilir bu vesiliyle.
anşante. bloguma yaptığım her yeni gönderi arasındaki zaman aralığı, salonumla yatak odam arasında geçilmesi gereken koridorun fayans sayısına eşit olsun diye uğraşıyorum gibi sanki. bi de gel zaman git zaman Jay'in üstünden atlamam ya da üstümden silkelemem gerekiyor. hal böyleyken [telefunken], daldan dala atlamak suretiyle bi laptop alayım ve daha da saçmalayarak laptopımın kapağına [lapdancing] carebears yapışkanı yapıştırayım.
while-listening. şundan ibaret.
fini.
bitch. eski dünya - orta dünya - modern dünya - kavanoz dipli dünya hiç farketmez genellemenin en babasını yapıp gözüne gözüne sokuyorum; kadından iyi yönetici olmaz kardeşim! hepsi kapris yuvası, dengesiz, huysuz, meymenetsiz, paranoyak ve belirsiz. evet, çok gerginim ve evet, rahatladım. oh.
speed dial #1. elim gün içerisinde nerden baksan 8-9 kez telefona gidiyor hala, sonra diğer elim giden elime vurup okşuyor üzülmesin diye. böyle huzur yumağı bi adam oldum ben, bi de anneeee bittim!.
pause.back. yapmak istediğim ve fakat götüm yemediğinden mütevellit yapamadığım değişikliklerin minik tefek bi örneklemini müzik seçimlerime yansıttım sanırım, şimdi farkettim. öyle sürükle-bırak ve hatta open file yapamıyorum artık, daralıyorum zira. onun yerine tüm müzikleri tek hamleyle atıverdim oynatıcıya gitti. 10.000+ şarkı içinde çingen çalsın ben oynayayım bundan sonra. ve hatta in ve cin de top oynayıp cirit atabilir bu vesiliyle.
anşante. bloguma yaptığım her yeni gönderi arasındaki zaman aralığı, salonumla yatak odam arasında geçilmesi gereken koridorun fayans sayısına eşit olsun diye uğraşıyorum gibi sanki. bi de gel zaman git zaman Jay'in üstünden atlamam ya da üstümden silkelemem gerekiyor. hal böyleyken [telefunken], daldan dala atlamak suretiyle bi laptop alayım ve daha da saçmalayarak laptopımın kapağına [lapdancing] carebears yapışkanı yapıştırayım.
while-listening. şundan ibaret.
fini.
Subscribe to:
Posts (Atom)
